Na een mooie 7-2 (beker-)overwinning op KSD 2, moesten we afgelopen zaterdag spelen tegen het tweede van UVS. Nadat iedereen het terrein had gevonden, konden we meteen gaan omkleden. Terwijl wij druppelsgewijs het veld betraden, was de tegenstander al fanatiek met hun warming-up bezig. Toen wij met onze “gebruikelijke” warming-up bezig waren, stond de tegenstander ons uitgebreid te analyseren. Ze waren meer aan het lachen dan aan het huilen. Rond 14.30 uur begon dan eindelijk de wedstrijd. De eerste helft was ons niveau ver ondermaats. UVS was veel scherper en wonnen bijna elk duel. Toch kwamen wij op een 0-1 voorsprong. Onze spits, Maurice, scoorde op onnavolgbare wijze. Zijn directe tegenstander hebben ze uit de knoop moeten halen, nadat Maurinho een paar buikbewegingen maakte. Hierna ging ons spel bergafwaarts. UVS kwam vrij gemakkelijk op een 3-1 voorsprong. Dit was inclusief een penalty en (volgens velen) een buitenspelgoal. Volgens “onze” vlagger Ron S. was dit zeker niet het geval. Ferrens scoorde vlak voor rust, met een mooi afstandschot, de 3-2 tegen de touwen. Ruststand 3-2.

Tijdens de theepauze werd er onderling het nodige gezegd. We moesten eerst eens gaan voetballen en dan pas gaan zeuren. Dit werd door iedereen goed opgepakt, inclusief vlagger Michel. Bijna elk duel werd gewonnen en de tegenstander kwam niet meer in hun spel. We hebben nog een gros (=144) aan kansen gehad, maar die werden door niemand (=?????) niet benut. Na het laatste fluitsignaal was iedereen toch een beetje teleurgesteld. We hadden toch het idee, dat we deze wedstrijd alsnog hadden kunnen winnen. Als we de eerste helft net zo gespeeld hadden als de tweede helft, dan had er véél meer in gezeten.

Na de wedstrijd werden er een paar consumpties genuttigd en volgden de nodige “complimenten” op elkaars adres. Sommige spelers/leiders moesten snel naar huis, omdat er een speler was, die nog wat vlees vanaf de kolen moest eten. Er waren een paar spelers/supporters die (via een omweg) nog naar Houtrust gingen, om daar nog enig vocht tot zich te nemen. De volgende wedstrijd spelen we tegen het eerste van Stompwijk. Conclusie van deze wedstrijd: “Zoals de barbecue thuis rookt, rookt ie het best”.

Ariekadetje,
B.B. Trappetowel